باورهای غلط درباره سرماخوردگی كودكان

در این مطلب سایر باورهای غلط درباره سرماخوردگی کودکان را برای شما بیان می کنیم.

برای كاهش دردهای عضلانی چه‌ كار باید كرد؟

این دردها ممكن است با عفونت و درد گوش همراه باشد. تسكین این درد باید با استامینوفن صورت گیرد، ولی متأسفانه هنوز خیلی از والدین با دود سیگار سعی در كاهش درد گوش دارند در حالی كه این كار اصلا فایده ندارد. البته گرم كردن ناحیه دردناك كمی تسكین دهنده است، منتها دود سیگار به‌ویژه اگر كودك آلرژی داشته باشد، بیماری او را تشدید می‌كند.

كودكی كه سرما می‌خورد، مسلما اشتهایش كم است و همین مادر را نگران می‌كند. آیا درست است كه در این مواقع كودك را وادار به خوردن غذای بیشتری كنیم؟

خیر، در اینجا مادر باید تعداد دفعات غذا دادن را بیشتر كند، نه اینكه او را وادار به خوردن غذای بیشتری در یك وعده كند.

به توصیه‌های تغذیه‌ای در دوران سرماخوردگی هم اشاره می‌كنید؟

بسته به سن كودك باید توصیه‌های تغذیه‌ای را رعایت كرد. اگر كودك شیر‌خوار بود، باید فواصل شیر‌دهی كمتر شود. از مایعات زیاد استفاده شود. محدودیت غذایی راهم برای كودك ایجاد نكنیم البته اگر آلرژی در كار نبود، چون كودك در این دوره كم‌اشتها است و با محدودیت غذایی ممكن است زیاد وزن از دست بدهد.

مسئله دیگری كه باعث وحشت مادران می‌شود، تب كودك است و مادر فكر می‌كند كه این تب منجر به تشنج می‌شود. در چند درصد موارد تب كودك با تشنج همراه است؟

ببینید، مقدار تب در سرما‌خوردگی‌ها خفیف است و در ضمن كودك زیر 6 ماه هنگام تب به هیچ‌وجه تشنج نمی‌كند، مگر این كه بیماری ‌دیگری در كار باشد.

حالا یك سؤال دیگر. اگر مادر تمام این نكات را بداند، نیازی به مراجعه به پزشك هست؟

اگر مادر اقدامات اولیه را برای جلوگیری از عود سرماخوردگی انجام دهد، مثل استفاده از مایعات و قطره بینی و دستگاه بُخور، در صورت ادامه بیماری، باید به پزشك مراجعه كند، چون شاید بیماری را به درستی تشخیص نداده باشد.

آنتی‌بیوتیك‌ها تأثیری در درمان بیماری دارند؟

متأسفانه تصور غلط دیگر این است كه خیلی از مادران فكر می‌كنند سرماخوردگی كودكشان با آنتی‌بیوتیك برطرف می‌شود و برای همین، قبل از مراجعه به پزشك، به كودك آنتی‌بیوتیك می‌دهند. از طرف دیگر، این گروه از مادران اصرار دارند كه حتی اگر پزشك هم برای كودك آنتی‌بیوتیك تجویز نكند، كودك را به امید تجویز این دارو، به پزشك دیگری ارجاع ‌دهند، در حالی‌كه نوع میكروب سرماخوردگی با نوع میكروب بیماری‌های دیگر متفاوت است و آنتی‌بیوتیك هیچ جایی در درمان آن ندارد.

آقای دكتر، تصور خیلی از والدین این است كه سرماخوردگی كودكشان، بدن او را مستعد ابتلا به سرماخوردگی بعدی می‌كند یا از سرماخوردگی بعدی جلوگیری می‌كند. به‌ نظر شما این باور درستی است؟

خیر، سرماخوردگی‌ها ممكن است پی در پی بوده و عوارض داشته باشند، ولی اینكه یك سرماخوردگی منجر به سرماخوردگی بعدی ‌شود، اصلا درست نیست.

علاوه بر این، یك سرماخوردگی به هیچ‌وجه از سرماخوردگی بعدی جلو‌گیری نمی‌كند، چون ما ویروس های زیادی داریم كه هر كدام برای كودك بیماری‌زا هستند، مثل رینو ویروس، ویروس ‌آنفلوانزا و... . اگر مادر این ها را بداند، هر بار كه كودك سرما می‌خورد، توهم این را ندارد كه بدن كودكش مستعد ابتلا به سرماخوردگی بعدی شده است.

واكسن آنفلوانزا و نقش ایمن‌كننده آن در مقابل سرماخوردگی چیست؟

متأسفانه این واكسن به غلط به‌ عنوان واكسن سرماخوردگی تبلیغ می‌شود، در حالی‌كه بیش از صد نوع ویروسی كه وارد بدن می‌شوند، شاید فقط یک یا دو تا از آنها مربوط به آنفلوانزا باشند و چون علائم آنفلوانزا شدید است، این واكسن برای ویروس‌های مربوط به آن تولید می شود، نه برای بقیه ویروس‌ها.

زدن واكسن آنفلوانزا از سرماخوردگی با ویروس‌های دیگر جلوگیری نمی‌كند.

+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

گرگ

گرگ

ادامه نوشته
+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

سالک


سالک بر روی دست.

سالَک یا لیشمانیاز پوستی (نام‌های رایج در افغانستان: سال‌دانه یا دانه سال) یک بیماری پوستی است که عامل ایجاد آن توسط یک نوع پشه به نام پشه خاکی به انسان منتقل می‌شود. عامل این بیماری انگلی به نام لیشمانیا می‌باشد.[۱]

سالک در کشورهای گرمسیری از جمله چین، سوریه‌، عربستان‌، عراق‌، ایران، فلسطین، قفقاز و جنوب‌شرقی روسیه‌، پاکستان‌، افغانستان و هند شايع‌ است‌.[۲]

انواع

سالک یک بیماری پوستی طولانی‌مدت بدون درد و تب است که به دو شکل زیر وجود دارد:

نوع شهری یا سالک خشک

حدود ۲ تا ۸ ماه پس از گزش، ورم سرخ رنگ و بدون درد در محل گزش پیدا شده و کم کم بزرگ و زخمی می‌شود. اندازه زخم چند میلی‌متر تا چند سانتی‌متر می‌باشد که معمولا در مناطق باز بدن مانند صورت، دست و پا دیده می‌شود. ضایعه به آهستگی و طی مدت ۶ ماه تا یکسال بهبود می‌یابد که در صورت عدم درمان مناسب، در محل زخم یک جوشگاه فرو رفته و دائمی باقی می‌ماند که به زیبایی لطمه می‌زند. مخزن بیماری در نوع شهری انسان است و سگ نیز بطوراتفاقی مبتلا و می‌تواند به عنوان مخزن عمل نماید.

نوع روستایی یا سالک مرطوب

چند هفته پس از گزش پشه (بسته به تعداد محل گزش) زخم‌های متعددی در نقاط باز بدن که مورد گزش قرار گرفته‌اند پیدا می‌شود. ضایعات معمولا ترشح دار و مرطوب هستند و معمولا پس از ۶-۴ ماه بهبود می‌یابند و از خود جوشگاه آثار پوستی پایدار و نامناسبی به جا می‌گذارند. مخزن اصلی بیماری سالک روستایی جوندگان از جمله موش‌های صحرائی می‌باشند.[۳]


منابع

  1. ↑ اپیدمیولوژی بیماریهای شایع در ایران
  2. ↑ بیماری سالک ( ليشمانيوز جلدي‌ ) وب‌گاه پزشکان بدون مرز، بازدید: ۱۳ بهمن ۱۳۸۷
  3. ↑ لیشمانیوز _ انواع ، علائم ، عوارض ، پیشگیری ، درمان وب‌گاه پزشکان بدون مرز، بازدید: اردیبهشت ۱۳۸۸
+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

قارچ ها

قارچ‌ها نه جانور هستند و نه گیاه بل‌که دسته جداگانه‌ای از یوکاریوت‌ها را تشکیل می‌دهند.

این دسته از میکروارگانیسم‌ها همگی دگرخوار (هتروتروف) بوده و برای رشد و تکثیر به ترکیبات آلی جهت اخذ انرژی و کربن نیاز دارند. قارچها هوازی و یا بی‌هوازی اختیاری هستند. اکثر قارچها پوده‌زی (ساپروتروف) بوده و در خاک و آب به سر می‌برند و در این نواحی، بقایای گیاهی و جانوری را تجزیه می‌نمایند. قارچها مانند باکتری‌ها در تجزیه مواد و گردش عناصر در طبیعت دخالت داشته و حائز اهمیت هستند. علم مطالعه قارچ‌های انگل برای انسان را قارچ‌شناسی پزشکی گویند. که این انگلها بیماریهای زیادی را بوجود می‌آورند.

قارچ‌ها تأثیر زیادی در طبیعت دارند. گونه‌ای از قارچ‌ها با تخمیر انگور آن را تبدیل به شراب می‌کند. گونه‌ای دیگر انگورها را بر روی تاک می‌کُشد. گونه‌ای دیگر باعث سیاه شدن رنگ کاشی‌های حمام می‌شود و گونه‌های دیگر قارچ، باعث ایجاد یا درمان بیماری می‌شوند، یا باعث پوسیدگی چوب یا رویش دوباره ریشه گیاه می‌شوند.[۱]

قارچ را در فارسی «سماروغ» نیز می‌گویند. مردم عادی به آن «کلاه دیوان» و «چتر مار» هم می‌گویند.

قارچ‌ها بر خلاف گیاهان نمی‌توانند خوراک خود را تولید کنند و بنابر این برای ادامه زندگی ناچارند از غذای جانوران مصرف کنند.[۲]

دسته‌بندی

قارچهای انواع خوراکی نیز دارند. قارچهایی که در مناطق صحرایی می‌رویند اغلب قابل خوردن هستند. سلسله قارچها به دو شاخه قارچ‌های کاذب و قارچ‌های حقیقی تقسیم بندی می‌شوند. قارچ‌های حقیقی خود به پنج زیر شاخه تقسیم می‌شوند، که عبارت‌اند از: ماستیگومایکوتینا، زیگومایکوتینا، آسکومایکوتینا، بازیدیومایکوتینا و دوترومایکوتینا. قارچ‌های خوراکی جزء زیرشاخه بازیدیومایکوتینا می‌باشند.

قارچهای خوراکی از لحاظ نوع تغذیه شان به دو دسته: تجزیه کنندهای اولیه و تجزیه کنندههای ثانویه تقسیم می‌شوند :

تجزیه کنندههای اولیه به دسته‌ای از قارچها اتلاق می‌گردد که توانایی تجزیه سلولز و بقایای مرده گیاهی را دارا می‌باشد. اما تجزیه‌کننده‌های ثانویه برای رشد و تغذیه احتیاج به محیطی دارند که قبلا توسط ریزسازواره‌ها تجزیه شده باشند.

طبق طبقه بندی فوق قارچهای Agaricus SPP. و Volvariella SPP. در دسته قارچهای تجزیه کننده ثانویه و Polurotus SPP.

و (Shitake)Lentinus SPP. در دسته قارچهای تجزیه کننده اولیه قرار می‌گیرند.


+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

باکتری ها

یاخته‌های باکتری اشریشیا کلی با بزرگنمایی ۲۵٬۰۰۰

باکتری‌ها گروهی از موجودات تک سلولی ذره‌بینی هستند که پوشش بیرونی نسبتاً ضخیمی آنها را احاطه کرده است. این موجودات ساختار ساده‌ای دارند و به گروه پروکاریوت‌ها تعلق دارند.

باکتری‌ها متنوع‌ترین و مهم‌ترین میکروارگانیسم‌ها هستند. تعداد کمی از آنها در انسان و حیوانات و گیاهان بیماریزا است. بطور کلی بدون فعالیت آنها، حیات بر روی زمین مختل می‌گردد. بطور یقین یوکاریوت‌ها از موجودات زنده باکتری مانند بوجود آمده‌اند. نظر به اینکه باکتری‌ها ساختمان ساده‌ای داشته و می‌توان به آسانی بسیاری از آنها را در شرایط آزمایشگاه کشت داد و تحت کنترل درآورد، میکروب‌ شناسان مطالعه وسیعی درباره فرایندهای حیاتی آنها انجام داده‌اند.


باکتری‌ها هسته‌ی سازمان يافته ندارند و DNA و پروتئین‌های همراه آن درون ناحیه‌ی هسته مانندی با نام ناحیه نوكلئوتیدی قرار گرفته‌اند و اجزای سلولی آنها در سیتوپلاسم پراکنده‌اند. کروموزم‌های غیر مشابه و جداگانه در آنها وجود ندارد. در باکتری‌ها، واکوئل دیده نمی‌شود. بیشتر آنها بدون کلروفیل هستند و دگرگشت (متابولیسم) خود را از راه شیمیوسنتز انجام می‌دهند. تولید مثل به دو صورت جنسی (آمیختگی) و غیر جنسی و جوانه زدن، قطعه قطعه شدن و تقسیم دوتایی صورت می‌گیرد.

تاریخچه

اینکه پروکاریوت‌ها و یا یوکاریوت‌ها کدام یک زودتر بر روی کره زمین ظاهر شده‌اند، کاملاً مشخص نیست. اما مطالعات تفاوت‌های ژنتیکی بین یوباکتری ها، آرکی‌باکتری‌ها و یوکاریوت‌ها نشان می‌دهد که هر سه گروه از دنیای مشترکی مشتق شده‌اند. شکل باکتری‌ها بر اساس شکل به ۶ گروه تقسیم می‌شود. پنج گروه اول را باکتریهای پست و گروه ششم را باکتری‌های عالی گویند.

باکتریهای پست

این باکتریها تک یاخته‌ای بوده و اگر کروی یا بیضوی باشند، کوکوس و اگر میله‌ای شکل یا دراز باشند، باسیل و اگر خمیده باشند ویبریون و چنانچه مارپیچی شکل و غیرقابل انعطاف باشند، اسپریل و اگر فنری و قابل انعطاف باشند، اسپيروکت نامیده می‌شوند.

باکتریهای عالی یا رشته‌ای

این باکتری‌ها رشته مانند و اغلب غلاف‌دار هستند و اغلب اوقات شاخه‌های حقیقی ایجاد کرده، میسلیوم تشکیل می‌دهند و چون تشکیلات منشعب ایجاد می‌کنند، لذا اکتینومیست نامیده می‌شوند. بنابراین باکتری‌ها از نظر شکل به ۶ گروه گرد، دراز، خمیده، مارپیچی، فنری و منشعب تقسیم می‌شوند.

نحوه تقسیم و طرز قرار گرفتن باکتری‌ها

دیپلوکوکوس تقسیم فقط در یک سطح انجام می‌گیرد و باکتری‌ها دو به دو، به یکدیگر اتصال دارند.

استرپتوکوکوس تقسیمات یاخته‌ای در یک سطح انجام می‌شود و چند باکتری به‌دنبال هم قرار می‌گیرند.

تتراد اگر تقسیم در دو سطح عمود بر هم باشد اشکال چهارتایی بوجود می‌آید.

سارسین تقسیم یاخته در سه سطح عمود بر هم انجام می‌شود و توده‌های هشت تایی شبیه پاکت پستی بوجود می‌آید.

استافیلوکوکوس تقسیمات یاخته بطور نامنظم در سطوح مختلف انجام می‌گیرد و اشکالی شبیه به خوشه انگور بوجود می‌آید.

ساختار باکتری‌ها

پوشینه يا کپسول در بعضی از باکتری‌ها، غلاف ژلاتینی چسبناکی دیواره اسکلتی را احاطه کرده است که توسط باکتری‌ها ساخته شده و به خارج ترشح می‌گردد و جنس پوشینه بیشتر از پلی ساکاریدها همراه با مواد دیگر است.

تاژک از واحدهای پروتئینی به نام فلاژین تشکیل شده و قابل ترمیم بوده و وسیله حرکت باکتری هستند. معمولاً طول آن چند برابر طول باکتری است. آرایش تاژک در باکتری‌های تاژکدار بصورت تک تاژکی، دو تاژکی، چند تاژکی سطحی است.

تار يا پیلی به دو صورت جنسی و چسبنده وجود دارد و در عمل تحرک بی تأثیر است.

دیواره در بیرون غشای پلاسمایی بوده و سبب استحکام باکتری شده و به آن شکل می‌دهد. وجود دیواره برای رشد و تقسیم باکتری‌ها لازم است.

غشای سیتوپلاسمی به صورت پرده نازکی در داخل دیواره باکتری قرار دارد و متشکل از مولکول‌های چربی و پروتئینی است.

مزوزوم‌ها از فرورفتگی غشای سیتوپلاسمی به درون سیتوپلاسم حاصل می‌شود و اغلب در محل تقسیم دیواره وجود دارند و در عمل تقسیم DNA، تقسیم یاخته‌ای و تبدیل باکتری به هاگ دخالت می‌کنند.

اجزای سیتوپلاسم ریبوزوم‌ها مواد ذخیره‌ای ماده زمینه کروماتومور ماده ژنتیکی که DNA آنها غالبا به صورت یک کروموزوم تاخورده و بهم فشرده است.

تولیدمثل باکتری

باکتری‌ها به روشهای تقسیم مستقیم، آمیختگی، قطعه قطعه شدن یا به‌وسیله کنیدی و همچنین جوانه زدن تکثیر می‌یابند. برخی باکتری‌ها توانایی ایجاد هاگ درونی را دارند. هاگ سبب مقاومت باکتری در برابر عوامل نامساعد محیط می‌شود. هر باکتری فقط یک هاگ می‌سازد و از هر هاگ یک باکتری بوجود می‌آید.

جستارهای وابسته

+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

ميكروب سل


ميکروبی که باعث بيماری سل می شود، مايکوباکتريوم توبرکلوزيس نام دارد؛

اين بيماری از طريق هوا پخش می شود ولی حتماً بايد تماس نزديک با فرد مبتلا به سل وجود داشته باشد؛

به محض اينکه مطلع شديد که آلوده به HIV شده ايد بايد تست پوستی سل را انجام دهيد، لذا حتماً جهت انجام اين تست به پزشک خود مراجعه نمايبد؛

داروهای ضد سل، موجب درمان و پيشگيری از سرايت بيماری می شود.

 

  


 

 

 

بيماری سل چيست؟

ميکروبی که باعث بيماری سل می شود، مايکوباکتريوم توبرکلوزيس نام دارد؛ سل اکثرموارد ريه ها را گرفتار می سازد ولی می تواند ساير اعضای ديگر بدن را هم مبتلا کند. ميکروب ممکن است بصورت نهفته و يا بصورت فعال باشد.

نهفته يعنی ميکروب در بدن فرد وجود دارد ولی باعث بيماری نشده است. اگر شما دارای سل نهفته باشيد، علايم سل را نخواهيد داشت و نمی توانيد بيماری را به فرد ديگری منتقل نماييد ولی درصورتيکه آلوده به HIV باشيد، ويروس، سيستم ايمنی شما را به حدی تضعيف می کند که بدن نمی تواند در مقابل ميکروب مقاومت نمايد بنابر اين ميکروب سل شروع به تکثيرورشد کرده و موجب سل فعال می شود (که بيماری سل نيز ناميده می شود).

درفرد آلوده به HIV؛ ابتلا ريه ها و يا هر عضو ديگری به سلِ فعال ، يکی از نشانه های ورود به مرحله بيماری ايدز است.

 

 

 

 

 

ميکروب سل چگونه سرايت پيدا می کند؟

 

اين بيماری از طريق هوا به ساير افراد منتقل می شود. هنگاميکه شخصی که بيماری سل ريوی و يا گلو دارد، عطسه يا سرفه بکند و يا آواز بخواند قطره های خيلی کوچک که حاوی ميکروب سل است در هوا پراکنده می شود، شخص ديگری که همان هوای حاوی ميکروب را تنفس کند ممکن است مبتلا به بيماری سل شود.

بيماری سل در تماس طولانی و نزديک منتقل می شود، لذا افرادی که هر روز با بيمارمبتلا به سل در تماس هستند مانند افراد خانواده، دوستان وهمکاران در معرض خطر بيشتری قرار دارند.

بيماری سل از طريق دست دادن، استفاده از دستشويی و يا قاشق و ظرف مشترک پخش نمی شود.

 

 

 

 

 

چگونه می توان ازابتلا به بيماری سل پيشگيری کرد؟

برخی از مشاغل که بيشتر در تماس با مبتلا يان به سل هستند بيشتر در معرض خطر ابتلا به بيماری سل می باشند، مثل افرادی که در بيمارستان و درمانگاه يا زندان و يا خانه فقرا برای افراد بی سرپناه کار می کنند. شما و پزشکتان بايد باهم تصميم بگيريد که آيا به صلاحتان است که در چنين محيطی کار بکنيد يا خير.

چنانچه در شرايطی قرار داريد که خطر ابتلای سل به ميزان بيشتری شما را تهديد می کند حتماً بايد آزمايش بيماری سل بيش از سالی يک بار برايتان انجام بگيرد.

چنانچه برايتان مقدور است سعی کنيد از شخصی که بيماری سل فعال دارد ولی داروهايش را مصرف نمی کند و يا اينکه تازه شروع به خوردن دارو کرده است دوری کنيد. فردی که به مدت چندين هفته داروهايش را مصرف کرده است طبيعتاً ديگر بيماری سل را منتشر نمی کند و پزشک به وی خواهد گفت که چه موقع همراهان وی را خطر ابتلا تهديد نمی کند.

اگر بر حسب اتفاق با چنين فردی در تماس قرار داشتيد، حتی اگر جواب تست سل برايتان منفی بوده است، فوراً به دکتر مراجعه تا در صورت لزوم برايتان دارو ضد سل ( جهت پيشگيری) شروع کند.

 

 

 

 

 

چگونه می فهميم که مبتلا به سل فعال هستيم؟

 

علامتهای اين بيماری بستگی به اين دارد که ميکروب به کدام عضو حمله کرده است. معمولاً ميکروب سل ريه ها را درگير می کند وعلامت های سل ريوی شامل:

* سرفه شديد بيش از 3 هفته ،
* درد قفسه سينه ،
* خلط خونی

سايرعلايم عبارتند از:

* ضعف يا خستگی زياد،
* کاهش وزن،
* از دست دادن اشتها
* تب
* لرز و
* عرق شبانه

 

 

 

 

 

آيا بيماری سل فقط ريه ها را مبتلا می سازد؟

خير، هرچند بيماری سل فعال اغلب ريه ها را درگير می کند ولی اعضای ديگر بدن راهم می تواند مبتلا سازد، از جمله کليه ها و ستون مهره ها.

فردی که مبتلا به سل ريوی و يا سل حنجره نباشد معمولاً نمی تواند اين بيماری را به ساير افراد منتقل کند.
 

 

 

 

آيا فردی که HIV مثبت است بيشتر در خطر ابتلا به بيماری سل است؟

 

بله، احتمال فعال شدن سل نهفته در بدن فرد HIV مثبت زياد است، به دليل اينکه سيستم دفاعی بدن در چنين شخصی ضعيف است بنابراين بدن نمی تواند با ميکروب جديد به خوبی مبارزه کند.

 

 

 

 

 

آيا اگر من HIV مثبت باشم؛ بايد آزمايش بيماری سل را انجام بدهم؟

 

بله، چنانچه سابقه ابتلا به بيماری سل و يا سابقه آزمايش پوستی ( PPD ) مثبت سل را نداريد، حتماً جهت انجام آزمايش پوستی به پزشک و يا مراکز بهداشتی درمانی مراجعه کنيد.

جهت انجام اين آزمايش، مايعی به نام توبرکولين به زير پوستتان در ناحيه ساعد تزريق می شود. بعد از 2 تا 3 روز بايد مجدداً به دکتر مراجعه کنيد، پرستار و يا دکتر به محل تزريق نگاه کرده و مشخص خواهد کرد که نتيجه آزمايش مثبت يا منفی بوده است.

اگر جواب آزمايش مثبت باشد معمولاً به دليل سل نهفته است؛ ولی با اين وجود ممکن است هنوز نياز به آزمايشهای بيشتری داشته باشيد تا مشخص شود آيا مبتلا به بيماری سل (سل فعال) هستيد يا خير. اين آزمايش ها شامل عکس ريه ها و آزمايش خلط می باشد، چون ميکروب سل به اعضای ديگر بدن هم ممکن است حمله کند لذا گاهی ممکن است آزمايشهای بيشتری هم در خواست شود.

اگر جواب آزمايش منفی باشد؛ حداقل سالی يک بار آزمايش بيماری سل را بايد تکرارکنيد وهميشه از دکتر خود در مورد احتمال ابتلا به سل بپرسيد.

اگر مادر HIV مثبتی هستيد که فرزندتان بعد از اينکه HIV مثبت شديد بدنيا آمده است؛ حتماً فرزندتان در سن 9 تا 12 ماهگی بايد آزمايش سل بدهد.

 

 

 

 

 

 

اگرمن مبتلا به سل نهفته باشم؛ آيا با دارو می توان از پيشرفت و تبديل شدن آن به بيماری سل فعال جلوگيری کرد؟


بله، داروی ايزونيازيد ازتبديل شدن سل نهفته به بيماری سل فعال جلوگيری می کند. برای افرادی که HIV مثبت هستند همراه ايزونيازيد، ويتامين ب 6 هم تجويز می شود که از صدمه دستگاه عصبی پيشگيری می کند.

به محض اينکه متوجه شديد HIV مثبت هستيد آزمايش سل بدهيد.

در صورتيکه نتيجه آزمايش مثبت بود (ولی سل فعال نداشتيد)؛ احتمال زياد پزشک برای مدت حداقل 12 ماه
جهت جلوگيری ازتبديل شدن سل نهفته به بيماری سل فعال داروی ايزونيازيد برايتان تجويز خواهد کرد. اين مدت به اين دليل طولانی است که ميکروب های سل به آهستگی از بين می روند. داروها را دقيقاٌ طبق دستور پزشک استفاده کنيد .

اگر حامله هستيد احتمالاً بازهم دکتر برايتان ايزونيازيد تجويز خواهد کرد (ولی معمولاً توصيه خواهد کرد که بعد از 3 ماهگی شروع به مصرف بکنيد).

چنانچه ميکروب سل با داروی ايزونيازيد از بين نرفت دکتر داروی ديگری (احتمالاًريفامپين) جهت پيشگيری از سل فعال تجويز خواهد کرد.

 

 

 

 

 

اگر من مبتلا به بيماری سل فعال باشم، آيا بهبود پيدا خواهم کرد؟

بله ؛ داروهای ضد سل در بدن اشخاص HIV مثبت بخوبی بدن اشخاص بدون HIV عمل می کند .

داروهای متعددی برای درمان سل فعال وجود دارد و درچند هفته اول ممکن است چند داروی مختلف بطور همزمان برايتان تجويز شود که بعد از چند هفته علايم بيماری ناپديد می شوند ولی به خاطر داشته باشيد که ميکروب بيماری سل خيلی آهسته از بين می رود بنابراين حتماً داروهايتان راهمان طوريکه د کتر دستور داده است مصرف کنيد (يعنی به همان مقدارو در همان زمان (ساعت) و طول مدتی که توسط پزشک مشخص کرده داروها را مصرف کنيد).

 

 

 

 

 

آيا بيماری سل از من به ديگران سرايت می کند؟


بله ، اگرمبتلا به بيماری سل ريوی و يا سل گلو باشيد احتمالاً می توانيد بيماری را به ديگران منتقل کنيد.

بنابربه مدت چند هفته بايد درمنزل بمانيد و از حضوردرمحل کار و يا مدرسه خودداری کرده و استراحت کنيد.
بعد از چند هفته از شروع مصرف داروها ديگر خطر سرايت وجود ندارد ولی بايد حداقل 6 تا 9 ماه ديگر هم به مصرف داروهايتان ادامه بدهيد تا بيماری بطور کامل درمان شود.

معمولاً پزشک به شما خواهد گفت که چه زمانی می توانيد به محل کار و يا مدرسه برگرديد.

داروهای ضد سل موجی ضعف وبی حال نمی شود همچنين برقدرت کار کردن و همينطور توانايی جنسی شما اثر بدی نخواهد داشت.

 

 

 

 

 

من برای بيماری ايدز داوری "پروتئاز اينهيبيتور" مصرف می کنم؛ آيا می توانم داروی ضد سل را هم بطور هم زمان بخورم؟

 

بله می توانيد بطورهم زمان مصرف کنيد، ولی بايد بدانيد که اين دو دارو ممکن است روی يکديگر اثر داشته باشند بنابراين انتخاب ترکيب دارويی برای شما برعهده پزشک خواهد بود.

 

 

 

 

 

بيماری سل مقاوم به درمان چيست؟

وقتيکه ميکروب سل با داروی خاصی از بين نرود به آن ميکروب مقاوم می گويند.

سل زمانی مقاوم به درمان می شود که بيمار داروهايش را به مدت کافی و يا به ميزان کافی مصرف نکرده است.

بنابراين هميشه دقيقاً طبق دستورپزشک داروهايتان را مصرف کنيد.

بيماران مبتلا به سل مقاوم به درمان می توانند بيماری خود را به ديگران پخش کنند.

سل مقاوم به درمان معمولاً در بيمارانی ديده می شود که در مناطقی که شيوع سل زياد است زندگی می کنند مانند:

آفريقا، آسيای جنوب شرقی و آمريکای لاتين.

قتی که تعداد زيادی از داروها نتوانند بيماری سل را درمان کنند، ميکروب سل دارای "مقاومت چند دارويی " (MDR TB) است.چنين بيمارانی بايد حتماً به پزشکانی مراجعه کنند که در امر معالجه مقاومت چند دارويی تبحر خاص دارند و قادرند بهترين گروه دارويی را برای مبارزه با ميکروب توصيه کنند.

 

 

 


 

 


منابع:

* CDC Division of HIV/AIDS Prevention Internet
Address: http://www.cdc.gov/hiv

مترجم:دکتر فاطمه مالکيان
ويراستار:دکتر ليلا ميرحقانی
© انجمن امداد ايدز
+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

فارنژيت چيست؟

در عفونت های ویروسی مثل سرماخوردگی ، تورم و قرمزی و درد گلو رخ میدهد که به اینحالت التهاب ویروسی حلق یا فارنژیت ویرال گویند اما اگر سیر 5-7 روزه عفونت سرماخوردگی گذشت ولی گلو درد خوب نشد و تورم شدیدتر و همراه تب و بی حالی و درد عضلانی شد ، در واقع عفونت میکروبی بروز کرده است و باید برای بیمار آنتی بیوتیک شروع شود. به اینحالت عفونت حاد میکروبی گلو و یا فارنژیت باکتریال اطلاق میشود.
اگر فارنژیت درمان نشود عوارض دارد:
ایجاد آبسه
عفونت قلبی و روماتیسم قلبی
التهاب کلیه
گسترش عفونت به گردن و ایجاد عفونت های وحشتناک گردنی
.
.

پس هر گلودردی را جدی بگیرید !
+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

لارنژيت چيست ؟

لارنژیت هنگامی رخ می‌دهد که حنجره - محل قرارگیری تارهای صوتی  -  ملتهب می‌شود و عموما با خشن شدن یا از دست رفتن صدا همراه است.

حنجره در راس راه هوایی که به ریه ختم می‌شود، یعنی نای قرار دارد.حنجره حاوی تارهای صوتی است.التهاب یا عفونت این تارهای صوتی باعث تورم آنها می‌شود.

این تورم  به خشونت صدا و گاهی انسداد راه‌ هوایی می‌انجامد.

اغلب موارد لارنژیت ناشی از عفونت‌های ویروسی و نمی‌توان آنها را با آنتی‌بیوتیک معالجه کرد. این موارد در اغلب موارد خود به خود بهبود پیدا می‌کند و معمولا به اشکال تنفسی منتهی نمی‌شود.

در موارد نادری، لارنژیت به علت عفونت باکتریایی رخ دهد مانند باکتری دیفتری یا باکتری "هموفیلوس آنفلوآنزا". در این موارد ممکن است اختلال حاد تنفسی رخ دهد.

لارنژیت ممکن است جرئی از علائم سرماخوردگی،آنفلوآنزا یا ذات‌الریه باشد.

سایر علل لارنژیت ناشی از آلرژی یا عوامل آسیب‌رسان به حنجره است.

لارنژیت علاوه بر از دست رفتن صدا ممکن است با علائم دیگری مانند تب و  تورم عقده‌های لنفاوی در گردن همراه باشد.

برای کمک به بهبودی تارهای صوتی، سعی کنید کمتر صحبت کنید و به این تارها استراحت دهید. از دستگاه‌ مرطوب‌کننده هوا برای تسکین خارش و درد گلو استفاده کنید.

+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  | 

برونشيت چيست ؟

برونشیت چیست؟

برونشیت چیست؟
مترجم دکتر نگار اصغربیک-بروشیت التهاب دیواره لوله های برونش یا نایژه ها که نای را به شش هامتصل می کنند، است. هنگامیکه برونش ها ملتهب می شوند و یا عفونی می شوند، هوای کمتری می تواند به شش ها یا از شش ها جریان پیدا کند و یک موکوس یا خلط سنگین در راه های هوایی تشکیل می شود.برونشیت حاد معمولاً یک بیماری کوتاه است که به طور معمول از یک سرماخوردگی شدید یا به دنبال دیگر عفونت های ویروسی بروز می کند و با سرفه با خلط سبز و درد در مرکز قفسه سینه و شاید تب و تا حدودی کوتاه شدن نفس(معمولاً خفیف) مشخص می شود.
برونشیت مزمن با حضور سرفه تولید کننده موکوس در بیشتر روزهای ماه، سه ماه از سال برای دو سال متوالی بدون بیماری زمینه دیگری جهت توضیح سرفه مشخص می شود. افراد مبتلا به برونشیت مزمن همچنین درجات مختلفی از مشکلات تنفسی را دارند. به صورت دوره ای این افراد ممکن است به عفونت های ریوی مبتلا شوند که مشکلات تنفسی آنها را بدتر می کند. گاهی اوقات برونشیت مزمن" بیماری انسدادی مزمن ریوی" یا " بیماری انسدادی مزمن راه های هوایی" گفته می شود. این واژه ها نشان می دهند که مشکل اصلی مشکل بودن ورود و خروج هوا به قفسه سینه است و این چیزی است که مشکلات تنفسی را ایجاد می کند.
شما چطور مبتلا به برونشیت می گردید؟
برونشیت حاد تقریباً همیشه توسط ویروس هایی که وارد برونش می شوند و موجب عفونت می شوند، ایجاد می گردد. از آنجائیکه سیستم ایمنی بدن علیه این ویروس ها مبارزه می کند، تورم بیشتر رخ می دهد و موکوس بیشتری تولید می شود. در بیشتر موارد، ویروسهایی که سرماخوردگی ایجاد می کنند، برونشیت حاد ایجاد می کنند. گاهی اوقات باکتریها برونشیت حاد ایجاد می کنند، بخصوص پس از عفونت های ویروسی مثل سرماخوردگی.
هنگامیکه لوله های برونش در طی یک دوره زمانی طولانی تحریک شده اند، موکوس زیاد به طور مداوم تولید می شود، دیواره لوله های برونش ضخیم می شود، یک سرفه تحریکی بروز می کند، جریان هوا ممکن است مختل شود، و ریه ها به خطر بیفتند. سپس لوله های برونش یک مکان پرورش ایده آل برای عفونت ها می گردند.
سیگار کشیدن معمولترین علت برونشیت مزمن است. برونشیت مزمن همچنین ممکن است از یک سری حملات برونشیت حاد نتیجه شود. علل دیگر شامل آلودگی هوا و گردو غبار صنعتی و گازها هستند.
برونشیت چقدر شدید است؟
بیشترین علل برونشیت حاد پس از چند روز تا یک هفته برطرف می شوند. موارد شدید ممکن است همچنین ناخوشی عمومی و درد قفسه سینه ایجاد کند.برونشیت مزمن با علایم بسیار جزئی شروع می شود. هرچند در برخی افراد علایم در طی چند سال بدتر و بدتر می شوند و ممکن است آنقدر شدید شوند که زندگی بیمار را تهدید کنند. برونشیت مزمن اغلب با دیگر بیماریهای ریوی، از قبیل آمفیزم ریوی( یک بیماری ریوی مزمن که در آن آلوئل ها ممکن است بصورت برگشت ناپذیر آسیب ببینند) همراه باشد.
برونشیت چقدر طول می کشد؟
بیشتر موارد برونشیت حاد پس از چند روز تا یک هفته بدون مداخله پزشکی برطرف می شود. گاهی اوقات، هرچند، سرفه همراه با برونشیت حاد برای چند هفته تا چند ماه طول می کشد. این معمولاً به این دلیل است که برونش ها زمان زیادی طول می کشد تا بهبود یابند.برونشیت مزمن یک بیماری پیشرونده است که برای آن هیچ درمانی وجود ندارد. علایم برونشیت مزمن به صورت معمول در یک زمان چند ماه طول می کشد. علایم بهتر می شوند اما سپس دوباره بیش از یکبار در سال، بخصوص در طی زمستان رخ می دهند. اثرات همچنانکه بیماری بدتر می شود، بیشتر طول می کشند، به تدریج سرفه کردن ها همواره رخ می دهند، صبح ها و در هوای سرد و مرطوب بدتر می شوند. همچنانکه برونشیت مزمن ادامه پیدا می کند، عفونت های قفسه سینه بیشتر تکرار می شوند.
برونشیت چگونه درمان می شود؟
موارد زیادی از برونشیت حاد به خودی خود بدون درمان برطرف می شوند. برونشیت مزمن اگر در مراحل اولیه بیماری تشخیص داده شود به صورت موثرتری می تواند درمان شود. در حالیکه هیچ درمانی برای برونشیت مزمن وجود ندارد، انواع مختلفی از داروها وجود دارند که به تحت کنترل درآوردن و برطرف کردن علایم کمک خواهندکرد:
• داروهایی که برونکودیلاتور نامیده می شوند که معمولاً جهت درمان آسم تجویز می شوند، به باز کردن لوله های برونش و پاک کردن آن از موکوس کمک خواهند کرد.
• این داروها معمولاً همراه با یک inhaler داده می شوند.
• داروهایی که موکولیتیک نامیده می شوند که موکوس موجود در راه های هوایی را رقیق یا نرم کرده خروج آنرا به همراه سرفه آسانتر می کنند، نیز می توانند برای درمان برونشیت مزمن بکار روند.
• علایم مقاوم و بیماری شدیدتر با داروهای ضد التهاب که استروئیدها(از نوع گلوکوکورتیکوئیدها) نامیده می شوند، درمان می شوند که همراه با inhaler داده می شوند.
+ نوشته شده در ساعت توسط معيد حيدري گودرزي  |